انواع اگزما و درمان

علایم اگزما عبارتند از پوست قرمز، ملتهب و خارش‌دار كه اغلب با تاولهایی است که به دلیل خاراندن مكرر ضخیم می شوند. اگزما تمایل دارد كه متناوباً در طول حیات عود كند.

انواع بیماری:

انواع مختلف و متعددی از اگزما وجود دارند. برخی از آنها با عوامل خاصی بروز می کنند. ولی بقیه مانند اگزمای سكه‌ای. بدون هیچ علت مشخصی رخ می‌دهند

اگزمای آتوپیك:

این نوع از شایعترین شكل اگزما می باشد. معمولاً برای اولین بار در شیرخوارگی ظاهر می شود و ممكن است بروز مجدد آن در طول نوجوانی و بلوغ تداوم داشته باشد، علت این وضعیت نامشخص است. اما افرادی كه تمایل ارثی به آلرژی دارند. مانند آسم، نسبت به این وضعیت حساس ترمی باشند.

درماتیت تماسی:

تماس به طورمستقیم با یك ماده محرك یا واكنش آلرژیك به یك ماده می‌تواند باعث این نوع از اگزما شود كه درماتیت تماسی گفته میشود. این وضعیت در هر سنی می‌تواند رخ دهد.

درماتیت سبورئیك:

این نوع از اگزما شیرخواران و بالغین را مبتلا می سازد. علت دقیق درماتیت سبورئیك ناشناخته است. این وضعیت بیشتر همراه با یك ارگانیسم شبه مخمر بر روی پوست است.

اگزمای سكه‌ای (نودولر)

نام دیگر آن اگزمای دیسكوئید است. این نوع اگزما در مردان خیلی شایعتر از زنان است. در اگزمای سكه‌ای، پچهای خارش‌دار سكه‌ای شكل بر روی بازوها و ساقها ایجاد می شود و نواحی مبتلای پوست ممكن است دارای ترشح شده و دچار پوسته‌ریزی یا تاول شوند. علت این بیماری ناشناخته است.

اگزما آستئاتوتیك:

این نوع اگزما در افراد مسن خیلی شایعتر است، به علت خشك شدن پوست به دلیل افزایش سن، به وجود می آید. بثوارت پوست دار در هر جایی از بدن بروز می کند و زود ترك بر می‌دارند.

اگزمای دیس هیدروتیك:

این نوع از اگزما در قسمتهایی از پوست كه ضخمیترند، ایجاد می گردد، مانند: روی انگشتان، كف دستها و پاها. تاولهای خارش‌دار متعددی ایجاد می شود، به طوریكه گاهی اوقات به هم متصل می شوند تا نواحی بزرگ و ترشح‌داری را ایجاد نمایند. علت آن نامشخص است.

درمان:

پوستتان را توسط نرم‌كننده‌ها همیشه نرم نگه دارید. حمام با دمای نه چندان بالا و كوتاه مدت بگیرید و از صابون كمی استفاده نمایید. كورتیكواستروئیدهای موضعی به كاهش التهاب و خارش كمك می‌كنند. از تماس با موادی كه ممكن است باعث تحریك پوست شوند، اجتناب کنید. اگر درماتیت تماسی ایجاد گردد، می‌توان از پچ تست جهت شناسایی ماده محرك استفاده نمایید. بیشتر اشكال اگزما را می‌توان با موفقیت كنترل نمود.

اگزمای آتوپیك:

علایم اگزمای آتوپیك، بثورات خارش‌دار، خشك و ملتهب می باشد. اگزمای آتوپیك به طور مشخص در چینهای پوستی، مثلاً در قسمت داخلی آرنج، ایجاد می گردند.

علایم بیماری:

بثورات معمولاً بصورت پچهایی كه به طور مشخص بر روی دستها، همچنین چینهای پوستی در قسمتهائی مثل مچها، پشت زانوها و داخل آرنج ظاهر می‌گردند.

علایم ممكن است شامل موارد زیر باشند:

- قرمزی و تورم پوست

- تاولهای كوچك و پر از مایع

- خارش به ویژه در هنگام شب

- ضخیم شدن پوست در نتیجه خاراندن مداوم

گاهی اوقات عفونت باكتریایی در نواحی مبتلا، به وجود می‌آید كه منجر به تورم و ناراحتی بیشتر می‌گردد

بثورات شدیداً خارش‌دار كه مشخصه اگزمای آتوپیك می‌باشند معمولاً برای اولین بار در شیرخوارگی ظاهر می گردد و غالباً بعدها در كودكی ناپدید می‌گردند. با این وجود، بروز مجدد بثورات، گاهی در طول نوجوانی و بلوغ رخ می‌دهد. اگزمای آتوپیك بیشتر در افراد دارای سابقه خانوادگی آسم یا سایر اختلالات آلرژیك مانند تب یونجه ایجاد می گردد. بروز بیماری دردوزان بلوغ، گاهی در ارتباط با استرس، تغییرات دما یا یك واكنش آلرژی نسبت به غذاهای خاص می‌باشد. اغلب، هیچ علت مشهودی برای بروز آن یافت نمی شود.

كارهایی كه باید انجام شوند:

پزشك متخصص، قادر است اگزمای آتوپیك را با توجه به علائمش تشخیص دهد. پزشك ممكن است، جهت كاهش التهاب یك كورتیكواستروئید موضعی را تجویز نماید. شما باید این دارو را با فاصله زمانی زیاد به كار ببرید و هنگامیكه بثورات شروع به ناپدید شدن كردند، تعداد دفعات استفاده را كم نمایید. از به كار بردن كورتیكو استروئیدها بر روی صورت خودداری نمایید، مگر اینكه پزشكتان توصیه نماید. آنتی هیستامین‌های خوراكی ممكن است به تسكین خارش كمك نمایند. اگر بثورات عفونی شوند، به شما آنتی بیوتیكهای خوراكی یا موضعی تجویز خواهد شد.

شما می‌توانید علائم را با به كار بردن نرم‌كننده‌ها و روغنهای تركیبی مورد استفاده در حمام كه بدون نسخه فروخته می‌شوند، تسكین دهید.

درمان اگزمای دست:

اگزمای دست می‌تواند پایدار، دردناك و ناخوشایند باشد، نكات زیر ممكن است به كنترل اگزما و كاهش بروز مجدد آن، كمك نماید:

- از فرو بردن دستهای خود درداخل  آب برای مدت طولانی، اجتناب نمایید. در صورت امكان، برای حفاظت دستان خود، از دستكش پنبه‌ای در داخل دستكش لاستیكی استفاده نمایید.

- از دستهایتان با پوشیدن دستكش یا استفاده از كرمهای محافظ پیش از انجام نظافت، باغبانی یا كارهای تعمیراتی در منزل یا برخورد با مواد محرك، محافظت نمایید.

- انگشترها را پیش از استفاده از شوینده‌ها یا مواد شیمیایی در آورید تا از باقی ماندن این مواد در زیر انگشترو آسیب به پوست، جلوگیری شود.

- همواره ازكرمهای نرم‌كننده برای مرطوب كردن پوست استفاده نمایید و دستهایتان را با صابونهای ملایم بشوئید.